Art-Jan Sijtsma: Verboden Fruit

Als er een tekst is die uitspreekt wat wij zien, een tekst die onderstreept wat er leeft, een tekst is die ons doet beseffen waarom wij de Tragisch Realisten zijn, dan is het deze van Art-Jan Sijtsma:

Sommige dingen zijn alleen aan te raden in een veilige en beschermde omgeving.
Een omgeving afgedekt onder een dikke wollen deken, waar alle muren van rubber zijn en alle messen van fluweel. De hagel komt als stukjes kant uit de lucht vallen en van te veel zonlicht krijg je niet langer kanker maar een mooie bloemetjes tattoo op je huid.

Deze wereld komt goed overeen met de voor veel mensen algemeen gestelde werkelijkheid, het is de op één na grootste misvatting. De grootste is nog steeds het "Mijn-kind-niet-syndroom".
Het is de reden dat de wereld vergaat en iedereen van iedereen dood mag. Onverschilligheid is een onschuldig kwaaltje vergeleken bij zoveel, bijna opzettelijke naïviteit.

Naïviteit is net als wapens, pistolen bijvoorbeeld. De wereld zou geweldig zijn als niemand er eentje had. Het probleem begint pas als één iemand wel een pistool heeft. Om zich te beschermen schaft de rest er nu ook eentje aan. De wereld zou geweldig zijn als iedereen even naïef was. Het zonnetje zou altijd schijnen, de bijtjes altijd zoemen (nooit stekend) en alle mannen en vrouwen zouden knap zijn. De wereld zou rottend wegsterven en niemand zou het zien want de wereld bestaat uit lotus-eters die drinkend en neukend genieten van het leven.

Tot dat...iemand verstandiger word. Slinkser dan de rest. Een antiheld die de bijbelse rol van slang op zich neemt en zijn intellect misbruikt tegenover de massa.
de massa is kansloos, zwak, en bang. Een kudde herten die alvast dood gaan liggen voor de wolf. De massa heeft geen keus zich te wapenen met het zelfde pistool als de slang. Intellect, slinksheid en finesse. De massa zal zijn oogkleppen afzetten, de naïviteit laten varen en afstand nemen van de lotus-eters. De wereld zal eindelijk zijn eigen gezicht zien, en laten we allen hopen dat we het aankunnen en het kunnen accepteren. Zal deze antiheld, die de wereld haar ware aard zal laten zien en de massa zal bevrijden door de massa te verscheuren met zijn giftanden ooit de kans krijgen zijn verwoestende genade op ons los te laten? Zal hij komen? En zullen we dan nog los kunnen komen van onze verslavende en geveinsde onschuld en ontwetendheid, of zijn we al te verslaafd aan de lotus en verdoemd?


let the Snake rule
let his teeth tear your eyes out
and dont think of it as cruel
cause blindly you see the light
and whisper in delight
let the Snake rule